จังหวัดปทุมธานี เป็นจังหวัดในภาคกลางของประเทศไทย มีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่าน ตัวเมืองอยู่ห่างกรุงเทพฯ ไปประมาณ 46 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 1,565.856 ตารางกิโลเมตร แบ่งเขตการปกครองเป็น 7 อําเภอ คือ อําเภอเมืองปทุมธานี อําเภอสามโคก อําเภอลาดหลุมเเก้ว อําเภอธัญบุรี อําเภอหนองเสือ อําเภอคลองหลวง และอําเภอลําลูกกาี
การเดินทาง ทางรถยนต์ จากกรุงเทพมหานครสามารถเดินทางไปจังหวัดปทุมธานีได้ 3 เส้นทาง ดังนี้ 1.กรุงเทพฯ-บางเขน-รังสิต-ปทุมธานี 2. กรุงเทพฯ-นนทบุรี-ปากเกร็ด-ปทุมธานี 3. กรุงเทพฯ-บางใหญ่-บางบัวทอง-ลาดหลุมแก้ว-ปทุมธานี
ทางรถประจําทาง มีรถประจําทางขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพฯ มาจังหวัดปทุมธานี ดังนี้ 1) สาย 33 สนามหลวง-ปทุมธานี 2) สาย 90 สวนจตุจักร-หัวถนน-ติวานนท (ต่อเรือข้ามฝั่ง หรือ ต่อรถสายรังสิต-ปทุมธานี) 3) สาย 29, 34, 39, 59, 95, ปอ.3, ปอ.10, ปอ.13, ปอ.29 และปอ.39 จอดรถที่รังสิต (แล้วต่อรถสายรังสิต-ปทุมธานี) 4) สาย 104 อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ-ปากเกร็ด แล้วต่อรถสาย 33 และ 90 ไปจังหวัดปทุมธานี
ทางรถไฟ มีบริการรถไฟออกจากสถานีรถไฟหัวลําโพงทุกวัน โดยไปลงได้ที่สถานีรถไฟตลาดรังสิต แล้วต่อรถยนต์โดยสาร มายังจังหวัดได้ติดต่อสอบถามรายละเอียดได้ที่หน่วยบริการเดินทาง การรถไฟแหงประเทศไทย กรุงเทพฯ โทร. 223-7010, 223-7020
เปิดสงกรานต์ เป็นประเพณีสงกรานต์ ข้าวแช่ของชาวไทยรามัญ (มอญ) มีการนําข้าวสุกแช่ลงในน้ำเย็นลอยดอกมะลิ พร้อมกับจัดอาหาร คาว หวาน จัดเป็นสํารับ แล้วนําออกขบวนแห่ไปถวายพระและญาติผู้ใหญ่ที่เคารพนับถือในวันสงกรานต์ พอตอนบ่ายก็จะมีการก่อพระทรายและร่วมปล่อยนกปล่อยปลา นําน้ำหอมไปสรงน้ำพระ ขอพรจากพระและยกขบวนไปรดน้ำอวยพรผู้ใหญ่ ตามขนบธรรมเนียมประเพณีที่ได้ยึดถือกระทํากันมา
การเล่นสะบ้า ในโอกาสวันสงกรานต์ตอนบ่ายๆ จะมีหนุ่มสาว พบปะสมาคมกันอย่างใกล้ชิด พวกผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย จะเปิดโอกาสให้ลูกหลานของตนแต่งกายให้สวยงามเป็นพิเศษ มาชุมนุมเล่นทอยลูกสะบ้ากัน สําหรับลูกสะบ้านั้นทําจากแก่นไม้ประดู่ หรือไม้มะค่า มีลักษณะรูปทรงกลม เป็นรูปจาน ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 4-5 นิ้ว การทอยลูกสะบ้า ผู้เล่นจะทอยไปยังหลัก ซึ่งอยู่ห่างจากที่ทอยประมาณ 13 วา ให้ล้มลง
มอญรํา เป็นประเพณีของชาวรามัญโบราณ มาตั้งแต่สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช มีการใช้ปี่พาทย์มอญ เล่นประกอบการรําและการร้อง ใช้หญิงสาวจํานวน 8-12 คนขึ้นไปรําในงานพิธีมงคล จะแต่งกายชุดสดสวยของชาวมอญห่มสไบเฉียงเสื้อแขนยาวทรงกระบอกคอกลม เกล้าผมมวยรัดด้วยดอกมะลิสดทัดดอกไม้สดข้างหูและสวมกําไลที่ข้อเท้า เว้นแต่พิธีมงคลศพ จึงจะแต่งชุดซิ่นสีดําเชิงห่มสไบสีขาว ปัจจุบันการแสดงมอญรํา ยังนิยมใช้แสดงในงานต้อนรับแขกและงานศพของผู้มีเกียรติ
ทะแยมอญ เป็นการละเล่นพื้นเมืองของหนุ่มสาวชาวมอญ มีลักษณะคล้ายหมอรําของภาคอีสาน หรือลําตัดของคนไทยภาคกลาง มีการร้องเพลงเกี้ยวพาราสีต่อปากต่อคํากัน เครื่องดนตรีที่ใช้ประกอบในการเล่นก็มีไวโอลินและซอ ทะแยมมอญใช้เล่นได้ทั่วไปในทุกโอกาสที่ต้องการความสนุกสนานครึกครื้นไม่จําเป็นต้องเป็นงานพิธี เช่น มอญรํา
การรําพาข้าวสาร เป็นประเพณีของชาวมอญ นิยมทํากันหลังจากการออกพรรษา เป็นช่วงการทอดกฐินและทอดผ้าป่า โดยคณะผู้รําพาข้าวสารจะพายเรือไปขอรับบริจาคข้าวสาร เงินทองและสิ่งของแล้วนําไปรวมในการทอดกฐิน
การตักบาตรพระร้อย เป็นประเพณีของชาวมอญที่ทําในเทศกาลออกพรรษา ด้วยการนําอาหารคาวหวาน ลงเรือมาจอดเรียงรายริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาเพื่อรอตักบาตร
การจุดลูกหนู เป็นประเพณีเผาศพพระภิกษุ-สามเณร ใช้ดอกไม้เพลิงเป็นชนวน ลําตัวเจาะร้อยเชือกชนวน เมื่อจุดฉนวนไฟ จะวิ่งตามฉนวนไปยังดอกไม้เพลิง ดอกไม้เพลิงจะวิ่งไปจุดไฟที่เมรุ
